VEW 1 – BWBB 1, uitslag 1-4

VEW 1 – BWBB 1, uitslag 1-4

Afgelopen zaterdag de return van onze allereerste wedstrijd van dit huidige seizoen. Die opening liep op een grote teleurstelling uit. Volkomen onnodig liepen we destijds tegen een 1-4 nederlaag op.

De ultieme gelegenheid voor een revanche zou je zeggen, want we zijn de laatste wedstrijden bijzonder goed bezig. De eerste helft lieten we blijken dat we voetballend veel beter waren. Helaas kunnen we aan de kant en aan de zijlijn niet echt achterover leunen, want daarvoor was het te vaak in de eindfase steeds net niet. Eigenlijk door ons opdringen elke wedstrijd moeten we steeds attent zijn op counters, of “weg is weg” ballen van achteruit. Af en toe is het daarom flink billenknijpen.

Ook deze wedstrijd werden we wakker geschud door een pegel van VEW op de lat. Daar staat tegenover dat wij zelf ook de paal en lat flink raakten. Gelukkig wisten we wel te scoren. Zion Linger werd de diepte ingestuurd en met een weergaloze beweging zette hij de keeper volkomen op het verkeerde been en daardoor uitermate kalm de 0-1 wist te scoren. Bij deze ene treffer bleef het ook in de eerste helft.

Na de thee bleven we de bovenliggende partij, maar dom balverlies op het middenveld en het veels teveel vooruit verdedigen kon de spits van VEW met een simpel steekpasje richting doel worden gedirigeerd. Voor keeper Youssef El Abdallaoui bleef de aanvaller ook kalm, waardoor Youssef kansloos was. Dit scenario hadden we ook in de eerste wedstrijd, dus hielden we ons hart vast.

Het offensiefje van VEW, geinspireerd door de gelijkmaker, kwamen we echter zonder kleerscheuren door. We kregen de wedstrijd weer onder controle door enorme wilskracht van Tommy Janssen. Hij sleurde de hele ploeg mee en zijn doorzettingskracht leidde tot een pegel van Tommy die door de keeper niet klemvast kon worden gestopt. Zion kon, flink gehinderd (penalty?) de bal ook niet langs de keeper krijgen, maar gelukkig stond Hansie Weehuizen op de juiste plek en zijn inzet van dichtbij betekende de 1-2 voorsprong.

Dat was 20 minuten voor tijd een enorme opluchting. De thuisploeg moest nu uit de schulp kruipen en dat gaf wat meer ruimte aan onze voorwaartsen. Een lange bal van onze verdediging werd niet goed gecontroleerd door de laatste man van VEW en Zion was er als de kippen bij om hem de bal te ontfutselen en op doel af te gaan. Zion bleef weer ijzig kalm, waardoor de keeper wederom kansloos was. Dat was in de 80ste minuut 1-3 en daardoor brak ook het laatste stukje verzet van VEW. In de 90ste minuut werd het ook 1-4.

Een fraaie treffer die werd ingeleid door een snelle rush van Dennis Amankwah langs de zijlijn. Zijn voorzet werd door Zion gecontroleerd (na overigens een prima overstapje van Hansie) en met een subtiel wippertje werd de keeper alweer kansloos gelaten. Even later nog bijna de 1-5, maar de snoeiharde volley van Mick Wever (na een voorzet op maat van Dennis) werd door de keeper weergaloos uit doel geranseld. Dat zou wellicht ook te veel van het goed zijn geweest.

A.s. zaterdag wacht ons UNO. De aan de zwakke onderkant bivakkerende Hoofddorpers mogen eigenlijk geen probleem zijn. In dit soort wedstrijden moeten we wel uitermate geconcentreerd zijn, want anders steekt onze (kennelijk aangeboren) nonchalance de kop op en zijn we in principe zelf onze grootste tegenstander.

A.s.v Blauw-Wit